Kaynakça & Atıf Oluşturucu

Atıf, bir çalışmada yararlandığınız kaynağı metin içinde kısaca göstermenizdir; kaynakça ise bu kaynakların tam künyelerini içeren, çalışmanın sonundaki listedir. İkisi birlikte okuyucunun kaynağa ulaşmasını sağlar ve başkalarının fikirlerini kime ait olduğunu belirterek intihali önler.

APA 7 sosyal bilimlerde yaygındır ve yazar-tarih düzenini kullanır (Soyad, yıl). MLA 9 edebiyat ve beşerî bilimlerde tercih edilir; yazar-sayfa düzenini kullanır (Soyad sayfa). Chicago yazar-tarih sistemi ise tarih ve sosyal bilimlerde kullanılır. Üç stil; italik, tırnak, tarih yeri ve noktalama kurallarında birbirinden ayrılır.

Metin-içi atıf, cümlenin içinde parantezle verilen kısa göstermedir; örneğin APA'da (Yılmaz, 2024), MLA'da (Yılmaz 45). Kaynakça girişi ise aynı kaynağın yazar, yıl, başlık, yayıncı gibi tüm bilgilerini içeren tam künyedir. Bu araç her kaynak için ikisini birden üretir.

Atıf stilleri kitap ve dergi adı gibi belirli öğeleri italik ister. Bu araç ekranda bu kısımları eğik yazıyla gösterir. Kopyaladığınızda ise italik, düz metinde korunması için yıldız işaretiyle (*Başlık*) belirtilir; Word'e yapıştırdıktan sonra bu kısımları italik yapabilirsiniz.

Her kaynağı formda doldurup 'Kaynağı ekle' düğmesine basmanız yeterli. Eklediğiniz kaynaklar sağdaki listede toplanır ve stil kurallarına uygun biçimde ilk yazarın soyadına göre otomatik alfabetik sıralanır. 'Listeyi kopyala' ile tüm kaynakçayı tek seferde alabilirsiniz.

Bu araç düzgün bir künye için en az bir yazar soyadı ve başlık ister. Yazarı olmayan kaynaklarda (örneğin kurumsal raporlar) yazar alanına kurumun adını soyad olarak yazabilirsiniz. Çok özel durumlar için ürettiğiniz künyeyi kurum kılavuzunuza göre elle düzenlemeniz önerilir.